سنگ در برکه می اندازم و می پندارم، با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد، کی به انداختن سنگ پیاپی در آب، ماه را می شود از حافظه ی آب گرفت؟!..
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تو صادقانه گفتی در خانه قلبت هیچ جایی برای من نیست
من بر قلب سنگی ات بوسه می زنم که با من صادق بود.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
|
+| نوشته شده توسط
در سه شنبه بیست و دوم دی 1388
|